تبليغاتX
دست نَوشته هاي از هُوِ ديريا

دست نَوشته هاي از هُوِ ديريا


+نوشته شده در شنبه دوازدهم آذر 1390ساعت8:59 بعد از ظهرتوسط علي رنجبران | |

گلِ داودی

گل داودیِ سفید

تو گُلدُن تو پنجِرَه

رازِ دِلِ خُ نگفتِن

بی مونِسی شُپَره

روزی دستِ زنی زیبا

بی مِه تو گلدُن ایکاشت

مَواسته شُکوفه هادَم

افسوس که رَفت و نِیواشت

حالا که به مِ ول ایکِ

سر به دنبال دل ایکه

بِی چه بی وفا بودِی

رفتی و یاد مِ نتکِ





به نِنَه م بِگَم زَک و زندگیمُ دَر بکَردِه
be nenam begam zak o zendegimo dar bekarde
بیات مِثِ مِه تو کُوچه اُ هوات بِگَردِه
biyât mese me tu kučao havât begarde

یه دُفه دِگه نوبت گِشته و اسفندِن
ya dofa dega nowbate gešta o esfanden
یه دُفه دِگه وا دست و پات حنیراَبندِن
ya dofa dega vâ dast o pât hanir abanden

آخِه عاشقی بد دَردی اِن دَرمُن اینینِن
ininen darmon âxe âšeqi bad dardiyen
هَرکَه عاشقن تو زِندِگی سامُن اینینِن
har ka âšeqen tu zendgi sâmon ininen

به نِنَه م بِگَم زَک و زندگیمُ دَر بِکَردِه
be nenam begam zak o zendegimo dar bekardeبیات مِثِه مِه تو کُوچه اُ هوات بِگَردِه
biyât mese me tu kučao havât begarde


گِریخُم نَهُندِن، گِریخُم نَهُندِن
gerixom nahonden, gerixom nahonden
کسی نی که از مِه بُپُرسه چه تِن تو
kasi ni ke az me boposre če ten toچه بودن که لاغرتِه بودِی
če buden ke lâγarte budey
همیشَه سَرت بِی چه زیرن
hamiša saret bey če zirenچشِت بیِ چِه سُرخِن
češet bey če sorxenگِریخُم نَهُندِن، گِریخُم نَهُندِن
gerixom nahonden, gerixom nahonden

تو خیلی خاشی
to xeyli xâšiخاشتِر از سوره ی کُل هُوَلّا
xâšter az sureye kolhovallâ
که اُن وخَتُ ما رَفته مَختَب
ke on vaxto mârafta maxtab
اُ تو، تو چِشُن مِه هِجّی تَکِردَه
o to tu češone me hejji takerdaمِه یادُم نَرَفتن که مارفتَه ایسین
me yâdom naraften ke mârafta isin
که تو باغ لیمو تو جیکو تخاردَه
ke tu bâγe limu to jiku taxârda
مِه پُشتِ دِرختُن مَگردی
me pošte deraxton magardi
اُ تو فکرُنُم
o tu fekronom
روزُنِ شادِمُنی خو پیدا مَکردَه
ruzone šâdemoni xo peydâ makerda
مِه وا کُوت و شلوالِ دومادیُم
me vâ kuto šalvâle dumâdiyom
تو وا اُ هَمَه بَنگری
to vâ o hama bangeriاُ هَمَه اَشرفی روی سینَه ت
o hama ašrafi ruye sinat
چه تور ِبهاره ی سَفیدی
če ture bahârey safidi
اَگِی بلکه باپیر، آهسته رو تارَه
agey balke bâpir âhesta ru târa
گازی نَکِردِن
gâzi nakerden
گِریخُم نَهُندِن، گِریخُم نَهُندِن
gerixom nahonden gerixom nahonden,

مِه بِی تو مَواتِن
me bey to mavâtenمِه یَک کال مودِ تو
me yak kâle mude to
وا صدتا ماشین و خُنَه عَوض ناکُنُم
vâ sad tâ mâšin o xona avaz nâkonom
اَگَه شاهِ دُنیا بَشُم
aga šâhe donyâ bašom
تو وَختی نَبی ،هیچّی اُمنی
to vaxti nabi hičči omniبُدو
bodow
نَزیکُم بُدُو
nazikom bodow
بُدُو تا کَموتَر بَشیم و
bodow tâ kamutar bašim o
بِرِیم رو کَسودنگُن کوهِ بازگِرد
bereym ru kasudangone kuhe bâzgerdکُلودَنگ بسازیم
koludang besâzim
که اُن جا کسی نی
ke on jâ kasi ni
که اُن جا تو وا مِه اَبی
ke on jâ to vâ me abi
مِه وا تو اَبُم
me vâ to abom
گِریخُم نَهُندِن، گِریخُم نَهُندِن
gerixom nahonden, gerixom nahonden



هر شُو

هَر شُو
har šow
تو پیش ِمه تَهُندَه
to piše me tahondaتا صُب، پَهلوم تَمُندَه
tâ sob pahlum tamondaبِی چه
bey če
رَفتی بِی مه ول اِتکِه
rafti bey me vel etke
سَر دُمبال دل اِتکِه
sar dombâle del etke
رو موی بافتت
ru muye bâftat
جلبیل خوس طلاییت
jelbile xus talâyit
وا خندَه اُنِت
vâ xandaonetوا دَستُن حناییت
vâ dastone hanâyit



یار چِغَلو

یار چِغلو، چِغَل ایدا بِی خو
yâr čeγalu čeγal idâ bey xo
یار چِغلو، چِغَل ایدا بِی خو
yâr čeγalu čeγal idâ bey xo

یادِت بیار مارَه زیر بارُن
yâdet biyâr mâra zire bâronگازی ماکه ، واهم پا کُنارُن
gâzi mâke vâ ham pâ konâron

یادِت بیار، شُوُنِ زمِستُن
yâdet biyâr ŝowone zemestonهُوتابلا ماکه تو شُوِستُن
hutâbelâ mâke tu šoweston

یار چِغلو، چِغَل ایدا بِی خو
yâr čeγalu čeγal idâ bey xoیار چِغلو، چِغَل ایدا بِی خو
yâr čeγalu čeγal idâ bey xo

یادت بیار، مارَه توی باغُن
yâdet biyâr mâra tuye bâγonما کندَه دو،دُمبال کلاغُن
mâkanda dow dombâle kalâγonچه خاشتره ، وختی مارَه مَختب
če xâštera vaxti mâra maxtabما کَندهَ دل ، روی درُمن عَقرب
mâkanda del ruye darmon aqrab

یار چِغلو، چِغَل ایدا بِی خو
yâr čeγalu čeγal idâ bey xoیار چِغلو، چِغَل ایدا بِی خو
yâr čeγalu čeγal idâ bey xo



یارُم نِتا

اِمشو دِگَه یارُم نِتا
emšow dega yârom netâ
یار دِگَه بِی مِه ایناوا
yâr dega bey me inâvâ
گَواهِ مه بَشْ سِتارَه
gavâhe me baš setâra
بی اُ غمُم اینی چارَه
bi o γamom ini čâra

یادِت بیار وَختی تَهُند
yâdet biyâr vaxti tahond
تا دَم صُب ، پیشُم تَمُند
tâ dame sob pišom tamond
گپ مازَه مِثل کَموتَر
gap mâza mesle kamutar
زیر گوشُم ، آواز تَخُند
zire gušom âvâz taxond

اُن روزُ دِگَه ، هیچ وَه نِتاتِن
on ruzo dega hič va netâten
بیهودَه آواز اَخُنُم
bihuda âvâz axonom
بیهودَه هَر شُو ، مثل کَدیمُ
bihuda har šow mesle kadimo
سر راهِ تو اَنینُم
sare râhe to aninom



بُدُو بُدُو

بُدُو، بُدُو، بِشتِه مَکُ دِلُم سیاه که مه خَستَه م
bodow bodow bešte mako delom siyâ ke me xastam
سی سالُمِن ، ولی هَنو خُنِکو بِی تو نَبَستَم
si sâlomen vali hanu xoneku bey to nabastam
دِلُم هَنو بِی تو شَوا ، لُوُم هَنو نَصِداتِن
delom hanu bey to šavâ lowom hanu nasedâten
چشُم هَنو وا راهِتِن ، تا عمر اُمَه بِی تو هَستَم
češom hanu vâ râheten tâ omr oma bey to hastam

یادِت بیار ، زیر بارُن سُوار ِاسبُن چوبی
yadet biyâr zire bâron sovâre asbone čubi
وا تاختْ مارَه، سَفر ماکِه به شهرُن عشق و خوبی
vâ tâxt mâra safar mâke be šahrone ešq o xubi
اِی آسمُن، اِی آسمُن ، دِلم اَ غُصَّه سیاهِن
ey âsamon ey âsamon delom a γossa siyâhen
کجا برم، چه بُکنم که بِی تو خاستِن گُناهِن
kojâ beram če bokonom ke bey to xâsten gonâhen


یادُمِن

یادُمِن روزُن خوبِ مَدرسَه
yâdomen ruzone xube madresa
یادُمِن وَختی دل مه بی کَسَه
yâdomen vaxti dele me bikasa
یادُمِن تهنا خودُم یارُم اَرُم
yâdomen ta’nâ xodom yârom arom
شُنَهادَه کوه غم رو جگِرُم
šonohâda kuhe γam ru jegarom

مِه هَنوزَم تو شُوِستُن خُنَه مِن
me hanuzam tu šoweston xonamen
هَنوزَم وردِ لُوُم بِیتِ غمِن
hanuzam verde lowom beyte γamen
اِی خُدا کاری بُکُ بِی مه از یاد نَبَره
ey xodâ kâri boko bey me az yâd nabare
اُ هَمَه خاطِرهَ اُ یَه دُفه باد نَبَره
o hama xâterao ya dofa bâd nabare



برکه ی خشک

صِدات اُمزَه صِدامْ تِشنُو نَهُندی
Sedat omza sedam tešnow nahondi
خیال پوچ اَری هیچ وَه نَمُندی
xiyâle puč ari hič va namondi
مَواستَه بِی دِلُم خُنَه بسازُم
mavâsta bey delom xona besazom
هر چه خُنَه مساخت تو تَچَلُندی
har če xona masâxt to tačalondi

زیر ماه لُو تیُو ماکِرده گازی
zire mâh low tiyow mâkerda gâzi
وعده مِتدا که وا دُنیام بسازی
Va’da metdâ ke vâ donyâm besazi
تِشکه ساز دِلم خاموشم اِتکه
teška sâze delom xamušom etke
ناز ِدستِت بَشُم خوب اَنوازی
nâze dastet bašom xub anavâzi

خدایا هرچه دَردِن وا مه بودِن
xodâyâ har če darden vâ me buden
رُخُم زردِن مِثِ دیریا کبودِن
roxom zarden mese diryâ kabuden
سَرُم سنگین مِثِ کوهِ سیاهن
sarom sangin mese kuhe šiyâhen
دِلُم نازک مِثِ یَک کال ِمودِن
delom nâzok mese yak kâle muden



نهنگ

موا بِرَم تَهنا بَشُم
mavâ beram ta’nâ bašom
تَهنا فقط وا سایَه خو
ta’nâ faqat vâ sâya xo
وقت سیاه رفتِنِن
vaqte siyâhe raftenen
مه خوب اَفَهمُم غایه خو
me xub afahmom γâya xo

دو روز ِتلخ زندگی
do ruze talxe zendegi
قصّه ی درد و مُردِنَه
qesseye dard o mordena
اُمید یَک رو زندگی
omide yak ru zendegi
دنبال خو وا گور بُردِنَه
donbâl xo vâ gur bordena

ای دل دِگَه گولُم مَزَن
ey del dega gulom mazan
مه بِشتِه گولِت ناخارُم
me bešte gulet nâxârom
برگشتِن اینین ای سفر
bargašten inin i safar
دُمبال خو بِی تو نابَرُم
dombal xo bey to nâbarom

آدم پوچی مثل مِه
âdame puči mesle me
کجا بِریْت که جاش بَشِه
koja bereyt ke jâš baše
وا چه زَبُنی گپ بِزَنت
vâ če zaboni gap bezant
تا یکی آشناش بَشِه
tâ yeki âšenâš baše

موات از ایجا دور بَشُم
mavât az ijâ dur bašom
جایی برم که چوک اَرُم
jâyi beram ke čuk arom
غیر از خیال خوبِ خوم
γeyr az xiâle xube xom
چیزی نَهَستَه تو سَرُم
čizi nahasta tu sarom

ای دل دِگَه گولُم مَزَن
ey del dega gulom mazan
مه بِشتِه گولِت ناخارُم
me bešte gulet nâxârom
برگشتِن اینین ای سفر
bargašten inin i safar
دُمبال خو بِی تو نابَرُم
dombal xo bey to nâbarom



بی کسی

دِلُم از بی کسی تو سینَه مُردِن
delom az bikasi tu sina morden
وا پُر بودِن نُگاه باد اینَبُردِن
vâ por buden nogâh bâd inaborden

خون از چشمُم نَرختِن دُنَه، دُنَه
xun az češmom narexten dona dona
دِل مُردَم هَنو خیلی جََوُنَه
dele mordam hanu xeyli javona

اُ خَندَه اُن کُجان عشقُن چه بودَن
o xandaon kojân ešqon če budan
هیچ وَه روزُن ایطُو سیا نبودَن
hič va ruzon itow siyâ nabudan

یَه روزی آسَمُن آبی تِر اَستَه
ya ruzi âsamon âbiter asta
هَر جا تَرفتَه خوبی بشتِر اَستَه
har jâ tarafta xubi bešter asta

پَسینی اِی پَسین ِبی پَناهی
pasini ey pasine bi panâhi
گُم بودِن مِثل سایَه تو سیاهی
gom buden mesle sâya tu siyâhi

دِلُم از بی کسی تو سینَه مُردِن
delom az bikasi tu sina morden
وا پُر بودِن نُگاه باد اینَبُردِن
vâ por buden nogâh bâd inaborden


دِگَه م ناوا

دِگَه م ناوات بِگینُم ،دِگَه م ناوات بِگینُم
Degam nâvât beginom , degam nâvât beginom

دِگهَ مَگِه کَمینُم بُوال تهنا بنینُم
dega mage kaminom bovâl ta’nâ beninom

دِگَه مَدُو که دیرن دِگَه مَدُو که دیرِن
dega madow ke diren dega madow ke diren
دِل از هَمَه کَه سیرن تو برج غم اَسیرن
del az hama ka siren tu borje γam asiren

لُوِت مِثِ نَباتِن خلخال گُل نَپاتِن
lowet mese nabâten xalxâle gol napâten
اَفسوس که تُمناواتِنْ اَفسوس که تُمناواتِنْ
afsus ke tomnâvâten afsus ke tomnâvâten

اَفسوس که تُمناوا تُمناوا
afsus ke tomnâvâ tomnâvâ

دِلم بِی خو نَدَردِن دِلم بی خو نَدَردِن
delom bey xo nadaren, delom bey xo nadarden
اَ تنهایی خو خَستَه م رنگُم پَریدِن زَردِن
a tanhâyi xo xastam rangom pariden zarden

لُوِتْ مِثِ نَباتِن خلخال ِگل نپاتِن
lowet mese nabâten xalxâle gol napâten
اَفسوس که تُمنا واتِنْ اَفسوس که تُمنا واتِنْ
afsus ke tomnâvâten afsus ke tomnâvâten

اَفسوس که تُمناوا تُمناوا
afsus ke tomnâvâ tomnâvâ







دِگَه م تنهام

مِثِ هر روز اَگَه گولُم بِزَنی
mese har ruz aga gulom bezani
غُل و زَنجیر اَگَه وا پام بُبَنی
γol o zanjir aga vâ pâm bobani
مِثِ مَحْکوم اَگَه دارُم بِزَنی
mese mahkum aga dârom bezani
اَگَه آتِش وا دُمارُم بِزَنی
aga âteš vâ domârom bezani

دِگَه م تنهام بَخدا دِگَه م تنهام بَخدا
degam tanhâm baxodâ degam tanhâm baxodâ

مِه وُ تو وا یَه زَبُن حرف اَزنیم
me vo to vâ ya zabon harf azanim
مِه وُ تو بُلبُلَکِ یَک چَمَنیم
me vo to bolbolake yak čamanim
تو مه اِی مه تو اَم و ما یَکی اِیم
to me ey me to am o mâ yaki eym
بی خو تو چشمُن هم گور اَکَنیم
bey xo tu češmone ham gur akanim

دِگَه م تنهام بَخدا دِگَه م تنهام بَخدا
degam tanhâm baxodâ degam tanhâm baxodâ

تو چِشِت عالم ِرَبّانی اُمَه
tu češt âlame rabbâni oma
گَپِ حافظ قلم ِمانی اُمَه
gape hâfez qalame mâni oma
مثِ نِی از اُستَخُن خالی اَبُم
mese ney az ostaxon xâli abom
باشَه که دِلبر ِجُنجُنی اُمَه
bâša ke delbare jonjoni oma
دِگَه م تنهام بَخدا دِگَه م تنهام بَخدا
degam tanhâm baxodâ degam tanhâm baxodâ

مِثِ بارُن اَگَه خَرسُم بِچَکِت
mese bâron aga xarsom bečaket
عشق اَگَه مثل زالو اُمبِمَکِت
ešq aga mesle zâlu ombemaket
اَگَه ویرُن مِثِ باد اِتکِه دِلُم
aga veyron mese bâd etke delom
اگهَ حِیرُن مِثِ یاد اِتکِه دِلُم
aga heyron mese yâd etke delom

دِگَه م تنهام بَخدا دِگَه م تنهام بَخدا
degam tanhâm baxodâ degam tanhâm baxodâ

دل تنگُم اَگَه اسطورَه بَشِه
dele tangom aga ostura baše
اَگَه شعرُم همَه وا سورَه بَشِه
aga še’rom hama vâ sura baše
بِی خو یَکدَم روی سینَه م ایچَلُند
bey xo yak dam ruye sinam ičalond
هَمَه او بودُم اَزُم هیچّی نَمُند
hama ‘u budom azom hičči namond


دستِ خالی

دِگَه هیچ کَه بِی کسی غم ناخارِت
dega hič ka bey kasi γam nâxâret
دِگَه چشمی از کسی دِل نابَرِت
dega češmi az kasi del nâbaret
دِگَه مشنُو که کسی صِدات بزَنت
dega mašnow ke kasi sedât bezant
هَر چه یادِن دَر بریز از باوَرت
har če yâden dar beriz az bâvaret

دَستِ خالی بِیْ تو سَر زدِن خُبِن
daste xâli bey tu sar zaden xoben
دِل خالی بِیْ خَنجَر زَدِن خُبن
dele xâli bey xanjar zaden xoben

پیش تو آدمْ اَ لِذّت سیر اَبوت
piše to âdam a lezzat sir abut
بی تو آدمْ وا یَه لحظَه پیر اَبوت
bi to âdam vâ ya lahza pir abut
تا نَنِشتِن بَرف پیری رو سَرُم
ta nanešten barfe piri ru sarom
اِی بَهار از راه بِرَس کِه دیر اَبوت
ey bahâr az râh beras ke dir abut

دَستِ خالی بِیْ تو سَر زدِن خُبِن
daste xâli bey tu sar zaden xoben
دِل خالی بِیْ خَنجَر زَدِن خُبن
dele xâli bey xanjar zaden xoben

بِشتر از تو طاقت اُمنی دور بَشُم
bešter az to taqat omni dur bašom
از شُو بی خُوی نَزیکِن کور بَشُم
az šow bixowvi naziken kur bašom
بِگَه تا کِی بایَه مُنتَظِر بَشُم
bega tâ key bâya montazer bašom
اَگَه ناتِی تا وا فکر گور بَشُم
bašom aga nâtey tâ vâ fekre gur

دَستِ خالی بِیْ تو سَر زدِن خُبِن
daste xâli bey tu sar zaden xoben
دِل خالی بِیْ خَنجَر زَدِن خُبِن
dele xâli bey xanjar zaden xoben

خیلی سَختِن که آدم تَهنا بَشِتْ
xeyli saxten ke âdam ta’nâ bašet
دِل تَهنا چند صبا دَرد اَکَشِت
dele ta’nâ čand sabâ dard akašet
غیر ِغصَّه وختی هیچی اِتنَبوت
γeyre γossa vaxti hičči etnabut
غیر ِغم وَختی نبو چیزی بَشِتْ
γeyre γam vaxti nabu čizi bašet

دَستِ خالی بِی تو سَر زدِن خُبِن
daste xâli bey tu sar zaden xoben
دِل خالی بِی خَنجَر زدن خُبِن
dele xâli bey xanjar zaden xoben



گل وصل (گویش بستکی)

اَگَه یَک رُز تو نَبِنِم اَمِرِمْ
aga yak roz to nabenem amerem
اَگَه یَک شُو تِه خیال
aga yak šow te xiâl
گُل وصل ِتو نَچِنِم اَمِرِمْ
gole vasle to načenem amerem
تو بهارِش تو بهارِش
to bahâreš to bahâreš
تو گل سُرخ اَنارشْ
to gole sorxe anâreš
تو مَچی مِش
to mačimeš
دِلُمِش تو
delomeš to
چَشُمِش تو
čašomeš to
تِه بیابونِ غریبی
te biâbune γaribi
تَشُمِش تو
tašomeš to
مُ نِه زِندَمْ
mo ne zendam
تو نِبِش مَچی تِه دنیا نَخَشِن
mači te donyâ naxašen to nebeš

تو مه وختُ بَچ اُدِش که مو تمدی
odeš ke mo tomdi to me vaxto bač
تِی چَشُت یَه چیزی دِن
tey čašot ya čizi den
تو تفهمی مو چِه مِن
to tafahmi mo če men
مو مَفَهمی تو چِه تِن
mo mafahmi to če ten
تو تِیادِن که اَشَستیم تَخِ بِرکَه
to teyâden ke ašastim taxe berka
گَپ مازَه گَپِ خَش مازَه گَپِ بَچ مازَه
gap mâza gape xas mâza gape bač mâza
که اگَه پُس بو چه شگِیم
ke aga pos bu če šageym
که اگَه دُت بو چه شگِیم
ke aga dot bu če šageym
تو تِیادِن که اِتگُت ناتِش
to teyâden ke etgot nâteš
اُدتی که مو هندم و تو نه ادش
otdi ke mo hondom o to nâdeš


جِلِنگِ خَلخال

روزی کِه بَنْدِر تو چشُم جُنَه
ruzi ke bander tu češom jona
مَشماردَه عِشقُنُم دُنه دُنه
mašmârda ešqonom dona dona
وَختی توُ وا دستُنِ گل زادَه ت
vaxti to vâ dastone golzâdat
هَمراهِ مِه تَساخت آشیُنَه
hamrâhe me tasaxt âšiyona

جِلِنگ جِلِنگ جِلِنگِ خَلْخالِت
jeleng jeleng jelenge xalxâlet
کِه جَم شَکِ هِزارتا دُمْبالِت
ke jam šake hezârtâ dombâlet

بُدو بُنُس دَستُنِت تو دَستُم
bodow bonos dastonet tu dastom
دورتِه مَرَه هیچ موقع از خَستُم
durte mara hič moqa az xastom
هَمُنی اِی تو اُ کِه می کُشتِن
hamoni ey to o ke mikošten
نَه گُفتِنِت مِثل هزار مُشتِن
na goftenet mesle hezâr mošten

جِلِنگ جِلِنگ جِلِنگِ خَلْخالِت
jeleng jeleng jelenge xalxâlet
کِه جَم شَکِ هِزارتا دُمْبالِت
ke jam šake hezârtâ dombâlet

غِیر از خودُم هیهات کَسیم نینِن
γeyr az xodom heyhât kasim ninen
قصر ِخیالُم کهنَه کَرگینِن
qasre xiyâlom kohna karginen
غیر از خودُم هیهات کَسیم نینِن
γeyr az xodom heyhât kasim ninen
بُدُو که وا تو بُودهِ شیرینن
bodow ke vâ to bude širinen

جِلِنگ جِلِنگ جِلِنگِ خَلْخالِت
jeleng jeleng jelenge xalxâlet
کِه جَم شَکِ هِزارتا دُمْبالِت
ke jam šake hezârtâ dombâlet




سال تنهایی

اِمسال سال تهنایین
emsâl sâle ta’nâyin
اِمسال وَقت جُدایین
emsâl vaqte jodâyin

اِمرو روز مه نینِن
emru ruze me ninen
خُنَه م توی کَرگینِن
xonam tuye karginen

اِمشو گِریخ مَهُندن
emšow gerix mahonden
غصّه ت رو دِلُم مُندِن
γossat ru delom monden

اِمشو یار دِگَه ناتا
emšow yâr dega nâtâ
بَلکَه مْ بِی مه ایناوا
balkam bey me inâvâ

روزُن بدتر از هر شُو
ruzon badter az har šow
غم نُو غصَه اُن از نُو
γam now γossaon az now

تنها شُوُ رو صَخرَه
tanhâ šowo ru saxra
بِی تو مَدیدَه تو خُو
bey to madida tu xow

دوریت عذابُم اَسته
durit azabom asta
تِشکَه عَهدُنِ بَستَه
teška ahdone basta

اِمسال سال تهنایین
emsâl sâle ta’nâyin
اِمسال وَقت جُدایین
emsâl vaqte jodâyin

اِمرو روز مه نینِن
emru ruze me ninen
خُنَه م توی کَرگینِن
xonam tuye karginen



لالایی

بَه کُربُنِت بَشُم شادِت بگَردُم
ba korbonet bašom šâdet begardom
دِل و جُنُم نِنَه درمُن دردُم
del o jonom nena darmone dardom

شُوِ سَرد و سیا دستِت وا گَرزنگ
šowe sard o siyâ dastet vâ garzeng
مه مُرواریدُم و تو مِثل کالِنگ
me morvâridom o to mesle kâleng

بَلا گردُن دَردُنِت بگَردُم
balâgardone dardonet begardom
اَگه کَدرَت نَدُنُم مه نَه مَردُم
aga kadret nadonom me na mardom

حَسُودُنِت اِلهی خِیر نَگینِن
hasudonet elâhi xeyr naginen
اَ باغ زندِگی خو گُل نَچینِن
a bâγe zendegi xo gol načinen

دِرختِ کوچکُم مه ریشَه می تو
deraxte kučekom me rišami to
مه بی تو هیچّی اَم اندیشَه می تو
me bi to hičči am andišami to




+نوشته شده در جمعه چهارم آذر 1390ساعت10:45 قبل از ظهرتوسط علي رنجبران | |

بلوچی سرخ و زردت ای مونی کشت

سر ویلاک و لردت ای مونی کشت

سلاموم که جوابت ندادم

سلام سرد و خشکت ای مونی کشت

دگه دل دست کسی کاری نداره

منوجون دگه بازاری نداره 

عجب اشکهتت آ عهدی که بستت 

بره گمبه خوی یه اخلاقت پستت

یادم نارو بویه خوشت

آ  وید که انشتم مو کشت

گله تکه ای دست مو

سگده هما گپون خوشت

+نوشته شده در شنبه بیست و یکم خرداد 1390ساعت8:57 بعد از ظهرتوسط علي رنجبران | |

 ميدان اصلي شهر محل افتتاحيه همايش



گروه موسيقي سنتي همراه با لباس محلي



سخنراني نماينده مردم فين و بندرعباس



مجموعه فرهنگي گردشي باغ شهر فين(استخر)






+نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم مهر 1389ساعت9:41 قبل از ظهرتوسط علي رنجبران | |

بسمه تعالي

همه جاي ايران سراي من است ،من ايراني ام، من هرمزگاني ام، فرزند درياو نخل،تنم بوي شرجي مي دهد؛لهجه ام آفتابي است ودلم دريايي،شنهاي ساحل خستگي روح وجانم را مي برد 0 من از كرانه هاي خليج هميشه فارس مي بينم كه ايرانم بلند گام بر مي دارد به سوي هر آن چه روشني است ونور ....

ومن خداي را شاكرم كه شاهد پيشرفت روزافزون وطنم در تمام عرصه ها هستم....

  فين شهر زيباي من است ، شهري آرميده در دل كوه هاي سر به فلك كشيده ، شهر نخل هاي ايستاده ،شهر مردماني با دلهاي سبز شهر آدمهاي شريف كه دست هايشان پينه بسته است پاي قامت نخل ها شهر چشمه وگندم، اين جا هنوز روي پشت بام ها مي شود خوابيد و ستاره ها را تماشا كرد .

اين جا هنوز كوچه پس كوچه هايش بوي نان تازه مي دهد...

اين جا تا آسمان راهي نيست...

به ما سري بزن...

باغ شهر فين - فين شهري است كه چون نگين انگشتري در ميان كوه ها قرار گرفته است ، تمام وسعت شهرفين و بزرگترين روستاي آن يعني مارم پوشيده از نخل هاي سرسبز است كه چشم هر بيننده اي را خيره مي كند.

قلعه ي پرتغالي ها ،حمام ماستان فين ،حمام مارم ،آسياب قديمي مارم،چشمه هاي فين و مارم با آبشاري زيبا كه در گويش محلي چربه ناميده مي شود،چشمه هاي آبگرم،دره ي زيباي دم تنگ،استخر،دره ي پرورش شترمرغ ، رودخانه ي خروشان كر و ...

زيباييهاي فين منتظر شماست... 

+نوشته شده در دوشنبه پنجم مهر 1389ساعت7:19 قبل از ظهرتوسط علي رنجبران | |

مه پاپتي اَدوُمَكهِ

جُستِ توُ لوُتيومَكهِ

لوتيوپيدات اُمنكهِ

ايي راه اُراه مه كُندوُ كوُمكه

باخيالت روزُ خاش مهِ سرمَكهِ

بي غم دِگهَ مه دربدرمَكهِ

به خاطرديدنِ تو

مث گَندُم توي جوُغن بي خوُ مه زپچ مكهِ

غايهَ هوندن تو اي گُلم

مَزَجارُ بي همه خبر مَكهِ

كَد وايهَ يَخُو مه نگات مكهِ

ازخوُشحالي خَرصِ خُو مهِ زَفت مكهِ

سازوُ لوتي وُ كَسِر چَنگي مَجلس گََرم شَكهِ

همي توُ سَركنكگي مَرخت چَمك مَكهِ

+نوشته شده در سه شنبه پنجم مرداد 1389ساعت7:49 بعد از ظهرتوسط علي رنجبران | |

زَک و زندگی

بی نِنم بِگم زَک و زندگیمُ دَر بِکَردِ

بیات و مِثل مِ تو کُوچَه اُون هوات بِگردِ

یَه دُفهَ دِگَ نوبتِ گِشتَه و اِسفندِن

یَه دُفه دِگه وا دست و پات حَنیر اَبندِن

آخِه عاشقس بد دَردی یِن دَرمُن اِنینِن

هر کَ عاشقن تو زندگی سامُن ای نینِن

بی نِنم بِگم زَک و زندگیمُ دَر بِکَردِ

بیات و مِثل مِ تو کُوچَه اُون هوات بِگردِ


گلِ داودی

گل داودیِ سفید

تو گُلدُن تو پنجِرَه

رازِ دِلِ خُ نگفتِن

بی مونِسی شُپَره

وزی دستِ زنی زیبا

بِی مِه تو گلدُن ایکاشت

مَواسته شُکوفه هادَم

افسوس که رَفت و نِیواشت

حالا که به مِ ول ایکِ

بِی چه بی وفا بودِی

رفتی و یاد مِ نتکِ

+نوشته شده در سه شنبه چهارم خرداد 1389ساعت8:5 بعد از ظهرتوسط علي رنجبران | |